كتاب سليم روايت گذشته و منفرد و بريده از زمان حال نيست كه در اقصاى تاريخ يقهء يك يا چند نفر را بگيرد و اذهان را از حالشان به گذشتهء دور بكشاند ، روايت سليم روايت فرقه‌اى و كلامى نيست كه در قاموس جنگ فرقه‌ها بگنجد و در بايگانى تاريخ رسمى به كار تحقيق آيد ، روايت سليم روايتى است جاندار و محسوس و ملموس كه تمام تاريخ اسلام را در بر مىگيرد . بنا بر اين بر خلاف دريافت وحدتيان روشنفكر ، كتاب سليم كلوخ انداز تفرقه و تجزيهء امت نيست تا صفى را آشفته سازد و جبهه‌اى متحد را پراكنده كند ، و نيز بر خلاف پندار ولايتيان مقدّس و محزون و پرهيزكار و عارى از حضور در زمان و تاريخ ، كتاب سليم روايتى ملودرام و تراژيك و يا مرثيه‌اى در رثاى گذشته نيست ، چرا كه در اين كتاب سخن از هماره شكستن پهلوى فاطمه است و هماره به بند كشيدن على و هماره به آتش كشيدن كانون توحيد ( خانه فاطمه و على ) ، كه در پى هر نهضتى و برخاستن هر غارتى و غصبى و ارتداد و سبّ و لعن و نفرت و نكبتى پهلوى فاطمه و فرق على و قلب حسن و حلقوم حسين شكسته و شكافته و پاره پاره و بريده مىشود كه سخن از مذهب فاطمه و على و حسين است و حضور همارهء آنان در نهضتهاى تاريخى اسلام . در اين كتاب سخن از هماره غصب حقّ على و تحريف حقيقت على است ، در اين كتاب سخن از هماره پديدار شدن سقيفه است و هماره حضور مشايخ آن در تاريخ ، در اين كتاب سخن از هماره ربذهء عثمان است و هماره مطبق معاويه و مذبح يزيد ، در اين كتاب سخن از هماره حضور حقّ على و حقيقت على و تجلى آن در هر نهضت اسلامى است كه على و مذهب على روح حاكم بر آرمانهاى متعالى انسانى نهضتهاى اسلامى تاريخ است . كتاب سليم فحشنامهء شعوبيه پسند نيست ؛ اگر مىخوانيم كه در آن محشر كبرى و اوج مظلوميت حقّ و گستاخى و وقاحت غصب ، و پس از آن همه استدلال و استناد و احتجاج به آيات ربّانى و نصوص نبوى و اذعان به اجماع مكرر امّت در حقانيت و امامت و خلافت على و آل ، گوشى بدهكار نيست و جز لبخند كريه و فوق العاده دردناك كه از هزاران